Health Product Declaration® (HPD), bir yapı malzemesinde bulunan kimyasal bileşenleri ve bu bileşenlerle ilişkili tehlike bilgilerini, standartlaştırılmış bir formatta açıklayan uluslararası bir ürün içerik şeffaflığı beyanıdır.
HPD’ler, sürdürülebilir ve sağlıklı bina projelerinde ürün içerik şeffaflığını desteklemek üzere; mimarlar, tasarım ekipleri, sürdürülebilirlik danışmanları ve yatırımcılar tarafından daha bilinçli malzeme seçimi yapmak için kullanılır.
HPD formatı, Health Product Declaration Collaborative (HPDC) tarafından geliştirilen HPD Open Standard’a dayanır. Bu standart; ürün içeriklerinin belirli açıklama eşikleri (ör. 1000 ppm / 0,1% veya proje/hedefe bağlı olarak 100 ppm) doğrultusunda beyan edilmesini ve verilerin tutarlı bir çerçevede raporlanmasını amaçlar.
HPD bir “ürün güvenliği sertifikası” değil; ürünün “zararsız” olduğunu değil, içeriğinin belirli kurallar çerçevesinde şeffaf biçimde beyan edildiğini gösterir.
HPD Kimler İçin Önemlidir?
HPD özellikle şu alanlarda faaliyet gösteren firmalar için önemlidir: Yapı malzemesi üreticileri ve tedarikçileri, İhracat odaklı firmalar, LEED/WELL gibi sertifikasyon hedefleyen projelerde yer alan tedarikçiler, ESG ve sürdürülebilir tedarik politikaları uygulayan şirketler, Sağlıklı bina yaklaşımı benimseyen yatırımcılar ve proje ekipleri, HPD, LEED, WELL Building Standard ve Living Building Challenge gibi sistemlerde malzeme içerik şeffaflığına ilişkin kriterleri destekleyerek projelerin dokümantasyon ihtiyacına katkı sağlayabilir.
HPD Süreci Neleri Kapsar?
HPD hazırlanması teknik ve veri odaklı bir süreçtir. Tipik olarak: Ürün bileşen envanterinin oluşturulması, tedarikçilerden içerik verilerinin toplanması ve doğrulanması, CAS numarası ve bileşen kimliklerinin kontrolü, HPD Open Standard’daki eşiklere göre içerik beyanının yapılandırılması (ör. 1000 ppm / 100 ppm), bileşenlerin mevcut listelere göre tehlike (hazard) taraması ve raporlanması, HPDC formatında beyanın oluşturulması, doküman revizyonu ve versiyon yönetimi, HPD, tehlike sınıflandırmalarını raporlar; maruziyet değerlendirmesi yapmadığı için “risk değerlendirmesi” yerine “tehlike bilgisi” yaklaşımıyla ele alınmalıdır.